مراحل تصفیه فاضلاب

فاضلاب حاوی انواع آلاینده‌های فیزیکی، شیمیایی و زیستی است که در صورت رهاسازی مستقیم به محیط، می‌تواند سلامت انسان، حیات آبزیان و اکوسیستم را تهدید کند. تصفیه فاضلاب با هدف حذف یا کاهش آلاینده‌ها، پیش از بازگرداندن آن به طبیعت یا استفاده مجدد، یک فرآیند حیاتی و چندمرحله‌ای است. در این مقاله به‌صورت گام‌به‌گام با مراحل اصلی و فرعی تصفیه فاضلاب آشنا می‌شویم.

روش	مکانیسم عملکرد	مزایا	معایب	موارد کاربرد
کلرزنی	واکنش شیمیایی با دیواره سلولی میکروارگانیسم‌ها	ارزان، رایج، باقی‌مانده ضدعفونی‌کننده در شبکه	تولید تری‌هالومتان، بو و طعم نامطلوب، سمیت باقی‌مانده	تصفیه‌خانه‌های شهری، استخرها، آب‌های ذخیره‌ای
ازن‌زنی	اکسیداسیون شدید مواد آلی و باکتری‌ها توسط مولکول O₃	بسیار مؤثر، بدون پسماند شیمیایی، حذف بو و رنگ	گران‌قیمت، نیاز به تولید در محل، تجهیزات خاص	تصفیه آب شرب با کیفیت بالا، صنایع غذایی، دارویی
پرتو UV	تخریب DNA میکروارگانیسم‌ها با تابش فرابنفش	بی‌بو، سریع، بدون تغییر شیمیایی آب	اثرگذاری محدود در آب‌های کدر، نیاز به تمیزکاری مداوم	آب بطری‌شده، صنایع حساس، سیستم‌های خانگی

 

تقسیم‌بندی کلی مراحل تصفیه فاضلاب

تصفیه فاضلاب به‌طور کلی در چهار مرحله اصلی انجام می‌شود که هر یک اهداف خاصی را دنبال می‌کند:

1. پیش‌تصفیه (Preliminary Treatment): جداسازی مواد جامد بزرگ و سنگین
2. تصفیه اولیه (Primary Treatment): حذف ذرات معلق و ته‌نشینی جامدات
3. تصفیه ثانویه (Secondary Treatment): حذف مواد آلی محلول با کمک میکروارگانیسم‌ها
4. تصفیه پیشرفته (Tertiary/Advanced Treatment): حذف آلاینده‌های خاص مانند نیتروژن، فسفر، فلزات و پاتوژن‌ها

در بسیاری از سیستم‌ها، مرحله گندزدایی نهایی نیز به‌عنوان گام مجزا پس از تصفیه پیشرفته انجام می‌شود.

 

 مرحله پیش‌تصفیه؛ هدف، تجهیزات و فرآیندهای آن

هدف از مرحله پیش‌تصفیه، محافظت از تجهیزات و افزایش بازده مراحل بعدی است. این مرحله به حذف مواد درشت، چربی و دانه‌های شن اختصاص دارد و معمولاً شامل واحدهای زیر است:

1. آشغال‌گیر مکانیکی یا دستی: برای حذف زباله‌هایی مانند پلاستیک، دستمال، چوب و سایر اجسام بزرگ
2. دانه‌گیر (Grit Chamber): برای ته‌نشین‌سازی ذرات معدنی مانند شن، ماسه و خرده‌سنگ
3. حوضچه آرامش (Flow Equalization Basin): برای یکنواخت‌سازی جریان فاضلاب از نظر دبی و کیفیت
4. چربی‌گیر (Grease Trap): به‌ویژه در فاضلاب صنایع غذایی، برای حذف روغن و چربی‌های شناور

انجام صحیح پیش‌تصفیه، مانع گرفتگی پمپ‌ها، فرسایش تجهیزات و عملکرد نادرست بیورآکتورها می‌شود.

نقش آشغال‌گیرها، دانه‌گیرها و حوضچه آرامش در مرحله پیش‌تصفیه

آشغال‌گیرها معمولاً از میله‌های فلزی یا پلاستیکی ساخته شده‌اند و به دو شکل دستی (برای ظرفیت‌های پایین) و مکانیکی (در تصفیه‌خانه‌های بزرگ) استفاده می‌شوند. زباله‌های جمع‌شده از این واحد باید به‌صورت بهداشتی دفع شوند.

دانه‌گیرها نیز با کنترل سرعت جریان، اجازه می‌دهند ذرات سنگین‌تر از آب ته‌نشین شده و جمع‌آوری شوند. این ذرات اگر در سیستم باقی بمانند، می‌توانند به پمپ‌ها و مخازن آسیب برسانند.

حوضچه‌های آرامش یا تثبیت جریان در شرایطی استفاده می‌شوند که شدت جریان ورودی نوسانات زیادی دارد. آن‌ها به پایداری کیفیت و کمیت جریان ورودی به مراحل بعدی کمک می‌کنند و از شوک بار آلودگی جلوگیری می‌نمایند.

به نقل از wikipedia :

The treatment process takes place in a wastewater treatment plant. There are several kinds of wastewater which are treated at the appropriate type of wastewater treatment plant. For domestic wastewater the treatment plant is called a Sewage Treatment. Municipal wastewater or sewage are other names for domestic wastewater. For industrial wastewater, treatment takes place in a separate Industrial wastewater treatment, or in a sewage treatment plant. In the latter case it usually follows pre-treatment. Further types of wastewater treatment plants include agricultural wastewater treatment and leachate treatment plants.

فرآیند تصفیه در یک تصفیه‌خانه فاضلاب انجام می‌شود. انواع مختلفی از فاضلاب وجود دارد که در نوع مناسب تصفیه‌خانه فاضلاب تصفیه می‌شوند. برای فاضلاب خانگی، تصفیه‌خانه، تصفیه فاضلاب نامیده می‌شود. فاضلاب شهری یا پساب نام‌های دیگری برای فاضلاب خانگی هستند. برای فاضلاب صنعتی، تصفیه در یک تصفیه‌خانه فاضلاب صنعتی جداگانه یا در یک تصفیه‌خانه فاضلاب انجام می‌شود. در حالت دوم معمولاً پیش تصفیه انجام می‌شود. انواع دیگر تصفیه‌خانه‌های فاضلاب شامل تصفیه‌خانه فاضلاب کشاورزی و تصفیه‌خانه‌های شیرابه است.

 مرحله تصفیه اولیه؛ ته‌نشینی ذرات و حذف بار معلق

تصفیه اولیه در واقع نخستین مرحله جدی در کاهش بار آلودگی فاضلاب است. در این مرحله، فاضلاب وارد حوض ته‌نشینی اولیه شده و با کاهش سرعت، ذرات معلق سنگین مانند مواد آلی و غیرآلی ته‌نشین می‌شوند. همچنین چربی‌ها و مواد سبک به سطح می‌آیند و توسط اسکیمر جمع‌آوری می‌شوند.

مزایای تصفیه اولیه:

• کاهش TSS (جامدات معلق) تا ۶۰٪
• کاهش BOD اولیه تا ۳۰٪
• کاهش بار وارده به مراحل بیولوژیکی بعدی
• تولید لجن اولیه برای فرآیندهای لجن‌گیری

طراحی مناسب این واحدها از نظر ابعاد، زمان ماند، سرعت جریان و مکانیزم جمع‌آوری لجن و چربی، نقش کلیدی در بازدهی کلی سیستم دارد.

 

 مکانیزم عملکرد حوض ته‌نشینی اولیه و طراحی آن

حوض ته‌نشینی اولیه، یک مخزن بزرگ و مستطیلی است که با کاهش سرعت جریان، اجازه می‌دهد ذرات معلق سنگین به ته حوض رفته و لجن تشکیل دهند. هم‌زمان، چربی‌ها و مواد سبک‌تر نیز به سطح آمده و با اسکیمر جمع‌آوری می‌شوند.

ویژگی‌های مهم طراحی این حوض‌ها:

• زمان ماند هیدرولیکی: معمولاً بین ۱.۵ تا ۳ ساعت
• سرعت جریان: باید به‌اندازه‌ای باشد که ذرات معلق فرصت ته‌نشینی پیدا کنند
• مکانیزم جمع‌آوری: شامل اسکرپر کف برای لجن و اسکیمر سطحی برای چربی
• تهویه یا نبود آن: حوض‌های غیرهوازی ممکن است باعث انتشار بوی بد شوند، درحالی‌که هوادهی ملایم می‌تواند این مشکل را کاهش دهد.

عملکرد صحیح این حوض، مستقیماً بر کارایی مراحل بعدی تصفیه تأثیرگذار است و در طراحی تصفیه‌خانه‌ها بسیار حیاتی است.

 

 مرحله تصفیه ثانویه؛ تصفیه بیولوژیکی فاضلاب چیست؟

تصفیه ثانویه به فرآیندهایی اطلاق می‌شود که با استفاده از میکروارگانیسم‌ها، مواد آلی محلول یا کلوئیدی در فاضلاب را تجزیه و حذف می‌کنند. این مرحله شبیه فرآیندهای طبیعی خودپالایی در رودخانه‌هاست، اما در محیط کنترل‌شده و فشرده‌تر.

هدف اصلی:

• کاهش BOD، COD و مواد آلی قابل تجزیه بیولوژیکی.
• انواع فرآیندهای بیولوژیکی مورد استفاده:
• سیستم‌های هوازی (با اکسیژن) مانند لجن فعال
• سیستم‌های بی‌هوازی برای فاضلاب‌های خاص یا لجن
• ترکیبی (مانند UASB یا IFAS)

مزیت بزرگ این مرحله، توانایی حذف مواد آلی محلول است که در مراحل فیزیکی قابل حذف نیستند.

 

 بررسی فرآیند لجن فعال به‌عنوان روش رایج تصفیه ثانویه

تصفیه به روش لجن فعال پرکاربردترین روش تصفیه بیولوژیکی در تصفیه‌خانه‌های شهری و صنعتی است. در این روش، فاضلاب به حوض هوادهی وارد می‌شود و در آنجا با توده‌ای از میکروارگانیسم‌ها مخلوط می‌شود که مواد آلی را مصرف کرده و به لخته‌های زیستی (بیوفلاک) تبدیل می‌کنند.

مراحل اصلی لجن فعال:

 

1. ورود فاضلاب و لجن فعال به حوض هوادهی
2. تأمین اکسیژن از طریق هواده‌ها (سطحی یا عمقی)
3. واکنش‌های بیوشیمیایی شامل تجزیه مواد آلی
4. انتقال به حوض ته‌نشینی ثانویه
5. بازگرداندن بخشی از لجن به هوادهی و دفع باقی‌مانده

مزایا:

 

• کارایی بالا در کاهش BOD و COD
• قابلیت انطباق با تغییرات کیفیت ورودی
• امکان ارتقاء با روش‌هایی مانند MBR یا IFAS

معایب:

• مصرف انرژی زیاد برای هوادهی
• تولید لجن بیولوژیکی ثانویه
• نیاز به بهره‌برداری دقیق و تخصصی

 بررسی فرآیندهای جایگزین لجن فعال مانند SBR، IFAS، RBC

با وجود مزایای لجن فعال، برای کاربردهای خاص یا محدودیت‌های فضایی، از فرآیندهای جایگزین استفاده می‌شود:

• تصفیه‌ فاضلاب SBR (راکتور ناپیوسته متوالی): همه مراحل در یک مخزن انجام می‌شود؛ مناسب برای فاضلاب متناوب یا فضاهای محدود.
• تصفیه‌ فاضلاب IFAS (سیستم رشد چسبیده همراه با لجن فعال): ترکیب لجن فعال با مدیاهای ثابت یا معلق برای افزایش سطح زیستی.
• تصفیه‌ فاضلابRBC (بیوفیلم دیسکی چرخان): دیسک‌های چرخان با بیوفیلم، مناسب برای فاضلاب‌های کم‌بار یا روستایی.

این سیستم‌ها مزیت‌هایی مانند کاهش فضای اشغال‌شده، سازگاری با بارهای متغیر، کاهش مصرف انرژی یا کاهش تولید لجن را فراهم می‌کنند.

مرحله ته‌نشینی ثانویه؛ جدا کردن لجن بیولوژیکی و پساب تصفیه‌شده

پس از هوادهی و واکنش‌های بیولوژیکی، فاضلاب وارد حوض ته‌نشینی ثانویه می‌شود تا لخته‌های میکروبی (لجن فعال) ته‌نشین شده و پساب شفاف جدا شود.

ویژگی‌های کلیدی این مرحله:

• زمان ماند: بین ۲ تا ۴ ساعت برای ته‌نشینی مؤثر
• جمع‌آوری لجن: بخشی بازگشت داده می‌شود، بخشی دفع
• خروج پساب: با کیفیت بالا، آماده برای تصفیه پیشرفته یا گندزدایی

اگر ته‌نشینی به‌درستی انجام نشود، پساب خروجی دچار کدورت، رنگ و افزایش BOD خواهد بود.

مرحله تصفیه پیشرفته؛ حذف نیترات، فسفر، فلزات سنگین و مواد سمی

تصفیه پیشرفته (Tertiary Treatment) مرحله‌ای است که پس از تصفیه بیولوژیکی انجام می‌شود تا آلاینده‌های خاصی که در مراحل قبلی حذف نشده‌اند، کنترل شوند. این مرحله به‌ویژه در پروژه‌هایی اهمیت دارد که خروجی فاضلاب باید وارد منابع حساس زیست‌محیطی شود یا برای آبیاری یا استفاده مجدد بازیابی گردد.

آلاینده‌های هدف:

• نیترات و نیتریت
• فسفر و ترکیبات فسفاته
• فلزات سنگین مانند سرب، کادمیوم، کروم
• مواد سمی و ترکیبات آلی پایدار

برای حذف این ترکیبات، به روش‌های دقیق‌تری مانند فرایندهای شیمیایی، غشایی یا جذب سطحی نیاز است که در بخش بعدی توضیح داده می‌شود.

 

 روش‌های تصفیه پیشرفته: MBR، فیلتر شنی، کربن فعال، اسمز معکوس (RO)

روش‌های متنوعی برای تصفیه پیشرفته وجود دارد که هر یک بسته به نوع فاضلاب، کیفیت مورد انتظار پساب و بودجه پروژه انتخاب می‌شوند:

• تصفیه‌ فاضلاب MBR (راکتور بیولوژیکی غشایی): ترکیبی از لجن فعال و فیلتراسیون غشایی؛ کیفیت بالای خروجی، اما هزینه زیاد.
• فیلتر شنی کند و سریع: حذف ذرات ریز معلق و کدورت با عبور فاضلاب از بستر ماسه‌ای.
• کربن فعال (GAC یا PAC): جذب ترکیبات آلی محلول و مواد بو و طعم‌دار.
• اسمز معکوس (RO): جداسازی کامل املاح و فلزات؛ مناسب برای بازیابی آب یا حذف آلاینده‌های غیرقابل تجزیه.

گاهی برای افزایش راندمان از ترکیب این روش‌ها استفاده می‌شود؛ مثلاً فیلتراسیون + کربن فعال یا MBR + گندزدایی نهایی.

 

 مرحله گندزدایی؛ کلرزنی، ازن‌زنی، UV و مقایسه آن‌ها

آخرین مرحله در تصفیه فاضلاب، گندزدایی یا ضدعفونی است که با هدف از بین بردن پاتوژن‌ها، باکتری‌ها، ویروس‌ها و انگل‌ها انجام می‌شود.

روش‌های رایج:

• کلرزنی: ساده‌ترین و ارزان‌ترین روش؛ به‌صورت گاز کلر، هیپوکلریت سدیم یا کلسیم
• ازن‌زنی: اکسیدکننده قوی، بدون باقی‌مانده شیمیایی، اما گران‌تر و نیازمند تولید در محل
• اشعه فرابنفش (UV): بدون افزودن ماده شیمیایی، کم‌هزینه در مقیاس کوچک، اما حساس به کدورت

مقایسه:

روش	مزایا	معایب
کلر	مقرون‌به‌صرفه، رایج، پایدار	باقی‌مانده شیمیایی، تولید تری‌هالومتان
ازن	بسیار مؤثر، بدون پسماند	هزینه زیاد، نیاز به تجهیزات خاص
UV	زیست‌سازگار، سریع، بی‌بو	حساسیت به کیفیت آب، نیاز به تمیزکاری

 

در بسیاری از تصفیه‌خانه‌ها، کلرزنی رایج‌ترین گزینه است، اما برای سیستم‌های حساس‌تر، استفاده از ازن یا UV توصیه می‌شود.

 تصفیه لجن فاضلاب؛ انواع لجن، هضم هوازی و بی‌هوازی، آبگیری لجن

لجن یکی از مهم‌ترین محصولات جانبی تصفیه فاضلاب است که نیاز به مدیریت دقیق دارد. بسته به مرحله‌ای که لجن تولید شده، به دو دسته تقسیم می‌شود:

1. لجن اولیه: حاصل ته‌نشینی فیزیکی اولیه
2. لجن ثانویه (بیولوژیکی): حاصل از فرآیند لجن فعال

مراحل تصفیه و مدیریت لجن:

• تغلیظ لجن: افزایش غلظت جامدات با استفاده از حوض‌های تغلیظ یا سانتریفیوژ
• هضم لجن: هوازی یا بی‌هوازی؛ کاهش مواد آلی و بوی بد، تثبیت لجن
• آبگیری: با کمک فیلترپرس، اسکروپرس یا خشک‌کن‌های مکانیکی
• دفع یا بازیافت: دفن بهداشتی، استفاده در زمین کشاورزی یا سوزاندن

در تصفیه‌خانه‌های بزرگ، هضم بی‌هوازی با تولید گاز متان، می‌تواند به تولید انرژی کمک کند.

 تصفیه فاضلاب در تصفیه‌خانه‌های کوچک و غیرمتمرکز

در مناطق روستایی، کمپ‌های کارگری، رستوران‌ها، ویلاها یا کارخانه‌های کوچک، استفاده از سیستم‌های غیرمتمرکز و ساده بسیار رایج است.

روش‌های متداول:

• سپتیک تانک همراه با چاه جذبی یا بستر فیلتر
• سیستم‌های پکیجی شامل واحد هوادهی، ته‌نشینی و گندزدایی
• بیوفیلتراسیون، فیلترهای هوازی با مدیا، یا راکتورهای UASB کوچک

مزیت اصلی این سیستم‌ها، هزینه پایین، نصب سریع، بهره‌برداری ساده و عدم نیاز به لوله‌کشی گسترده است. با این حال، بازده آن‌ها در مقایسه با تصفیه‌خانه‌های شهری محدودتر است.

 مراحل تصفیه فاضلاب در صنایع خاص (غذایی، شیمیایی، نساجی، بیمارستانی)

هر صنعت بسته به نوع آلاینده‌ها، نیاز به طراحی اختصاصی برای سیستم تصفیه فاضلاب دارد:

1. صنایع غذایی: فاضلاب دارای بار آلی بسیار بالا، چربی، ذرات جامد و نوسانات دبی زیاد است. روش‌های لجن فعال، DAF (شناورسازی با هوای محلول) و چربی‌گیر، از روش‌های رایج هستند.
2. صنایع شیمیایی: آلاینده‌های سمی، ترکیبات آلی فرار، pH بالا یا پایین، نیازمند روش‌های شیمیایی (انعقاد، جذب، اکسیداسیون پیشرفته) و گاه تصفیه بی‌هوازی می‌باشند.
3. صنایع نساجی: حاوی رنگ، فلزات سنگین و سورفکتانت‌ها. نیاز به مرحله پیش‌تصفیه شیمیایی قوی، لخته‌سازی و سپس تصفیه بیولوژیکی.
4. بیمارستان‌ها: حاوی داروها، میکروارگانیسم‌های مقاوم، پسماندهای عفونی. معمولاً تصفیه فیزیکی-شیمیایی، SBR یا MBR به همراه گندزدایی با UV یا ازن انجام می‌شود.

در این سیستم‌ها، پایش پیوسته، انعطاف‌پذیری فرآیند و قابلیت ارتقاء نقش کلیدی دارد.

 

 نقش اتوماسیون و سیستم‌های کنترل در مدیریت مراحل تصفیه

در تصفیه‌خانه‌های مدرن، استفاده از سیستم‌های مانیتورینگ و کنترل هوشمند بسیار رایج شده است. این سیستم‌ها به اپراتور کمک می‌کنند تا با تحلیل داده‌ها، کیفیت خروجی را حفظ کرده و مصرف انرژی و مواد شیمیایی را کاهش دهد.

قابلیت‌های اتوماسیون:

• اندازه‌گیری برخط پارامترهایی مانند pH، ORP، دما، TSS و دبی
• کنترل خودکار پمپ‌ها، دمنده‌ها، و سیستم تزریق مواد
• هشداردهی در صورت وقوع شرایط اضطراری
• ثبت داده‌ها و تحلیل آن‌ها برای بهینه‌سازی عملکرد

مزایا:

1. کاهش خطای انسانی
2. افزایش بهره‌وری
3. کاهش هزینه‌های عملیاتی
4. پایداری کیفیت پساب

 پارامترهای کیفی در هر مرحله (BOD، COD، TSS، TN، TP)

در هر مرحله از تصفیه فاضلاب، حذف گروهی از آلاینده‌ها هدف قرار می‌گیرد. پایش منظم این شاخص‌ها، تعیین‌کننده سلامت و اثربخشی سیستم است:

پارامتر تعریف مرحله کاهش

• BOD اکسیژن مورد نیاز بیولوژیکی برای تجزیه مواد آلی مرحله بیولوژیکی
• COD اکسیژن مورد نیاز شیمیایی برای اکسید کردن مواد آلی مرحله شیمیایی/بیولوژیکی
• TSS کل جامدات معلق پیش‌تصفیه، ته‌نشینی
• TN نیتروژن کل تصفیه پیشرفته (نیتریفیکاسیون/دی‌نیتریفیکاسیون)
• TP فسفر کل حذف شیمیایی با آلوم یا آهن، MBR

استاندارد خروجی این پارامترها بسته به کاربرد مجدد یا محل تخلیه متفاوت است.

 سخن پایانی؛ طراحی بهینه مراحل برای افزایش راندمان تصفیه

طراحی و اجرای صحیح هر مرحله از تصفیه فاضلاب نه‌تنها بر کیفیت نهایی پساب تأثیر می‌گذارد، بلکه در میزان مصرف انرژی، تولید لجن، عمر مفید تجهیزات و هزینه نگهداری نقش مستقیم دارد. راهکارهای پیشنهادی برای بهینه‌سازی سیستم عبارت‌اند از:

• پیش‌بینی نوسانات دبی و بار آلودگی فاضلاب
• استفاده از ترکیب روش‌های فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی
• افزایش بهره‌وری با اتوماسیون و پایش هوشمند
• نگهداری پیشگیرانه از تجهیزات کلیدی
• تربیت نیروی انسانی متخصص برای بهره‌برداری
• طراحی مرحله‌ای، ماژولار و قابل ارتقاء نیز به سازگاری با شرایط آینده و تغییر نیازها کمک می‌کند.

استفاده از مواد منعقدکننده در تصفیه فاضلاب، علی‌رغم افزایش هزینه‌های عملیاتی، در بسیاری از پروژه‌ها امری ضروری است. به‌ویژه در فاضلاب‌هایی با بار آلودگی بالا، ذرات کلوئیدی پایدار، یا مقادیر زیاد فسفر و فلزات، حذف مؤثر این آلاینده‌ها بدون استفاده از منعقدکننده‌ها عملاً غیرممکن خواهد بود.

سوالات متداول

۱. آیا تمام فاضلاب‌ها نیاز به همه مراحل تصفیه دارند؟
خیر. بسته به کیفیت اولیه فاضلاب و استاندارد مورد نظر برای تخلیه یا استفاده مجدد، ممکن است برخی مراحل حذف یا ترکیب شوند. فاضلاب‌های بهداشتی ساده ممکن است فقط با تصفیه اولیه و ثانویه تصفیه شوند، اما فاضلاب صنعتی نیاز به تصفیه پیشرفته دارد.

۲. تفاوت بین تصفیه بیولوژیکی و شیمیایی در چیست؟
در تصفیه بیولوژیکی، از باکتری‌ها و میکروارگانیسم‌ها برای تجزیه مواد آلی استفاده می‌شود. در تصفیه شیمیایی، از واکنش‌های شیمیایی (مانند انعقاد، اکسیداسیون یا جذب) برای حذف آلاینده‌ها استفاده می‌گردد.

۳. چرا گندزدایی در پایان فرآیند انجام می‌شود؟
چون در مراحل ابتدایی، فاضلاب هنوز حاوی جامدات، رنگ و ذرات معلق است که باعث غیرفعال شدن گندزداها می‌شود. در پایان فرآیند، پساب شفاف و آماده برای ضدعفونی مؤثر است.

۴. بهترین روش برای حذف نیترات از فاضلاب چیست؟
فرآیند دی‌نیتریفیکاسیون بیولوژیکی یا استفاده از رزین‌های تبادل یونی و اسمز معکوس از روش‌های رایج هستند. انتخاب روش به کیفیت مورد انتظار و هزینه بستگی دارد.

۵. فاضلاب بیمارستانی را چگونه باید تصفیه کرد؟
با ترکیبی از پیش‌تصفیه شیمیایی، فرآیند بیولوژیکی مانند SBR یا MBR، و گندزدایی UV یا ازن. همچنین مدیریت پسماندهای دارویی و عفونی ضروری است.